حاجی زیاد قاسمی یکی از بزرگان و اکابر و تمدن سازان جامعه بوسجین در سن قریب به 100 سال در مورخه 95/12/20  با لبیک حق گفتن  بعد از خواندن نماز ظهر با قلبی مطمئنه سبک بال و ارام  دار فانی را وداع کرده رخ در نقاب خاک کشیدند و با ارتحال خود خانواده و بستگان و همه دوستان و اشنایان را در فراق خود داغدار کردند ان مرد همواره در طول عمر مفید خود همراه پدر بزرگوارش بنام  مرحوم حاجی عزیز قاسمی و برادر مرحومش بنام حکمعلی قاسمی با توجه به استعداد و مهارتشان نقش بی بدیل و بسزایی در ساخته شدن و استمرار تمدن ان سامان داشته اند چنانکه کلیه ساز ه های خانه های  منازل مساجد در روستای قدیم از سقف تا  در و پنجره  و سبک سیاق انها و همچنین ساختن وسایل کشاورزی برای روستا و روستائیان حومه و همچنین اسیاب های ابی منطقه و بعد ها رسیدگی به سنگهای اسیاب های جدید  مدیون و مرهون هنر نمایی انان بوده که بیشتر زندگی اقتصادی مردم در ان زمان متاثر از ان هنر نمایی ها بوده است  حتی در یکی از ضرورت های مسافرت به تهران مهندس المانی دست و پا سازی هلال احمر در بالاتر از میدان ونک با دیدن توانایی ایشان در ساختن پای مصنوعی انهم بدون اطلاعات علمی جدید و نوین در مقابل استعداد و مهارت ایشان لب تحسین می گشایند و حتی به بزرگوار پیشنهاد همکاری می دهند که به علت علاقه ایشان به ولایت  ان را رد می کنند و زندگی در موطن خود را ترجیح می دهند در کنار نقش مفید مادی نقش معنوی خود را هم به جامعه ایفا می کنند ان چنان که شهادت دو نوه پسری بنام شهید سهیل قاسمی  و دختری بنام علی جعفری برای حفظ وطن و ارمانهای ملت و مذهب  موید ان می باشدنشان از تکمیل وظایف مادی و معنوی خود در تمدن سازی جامعه  دارد و همه برایند انها نشان از نقش تمدن سازی و مفید ان بزرگوار در طول عمر با برکتش داشته که چون ستاره ای همواره در تاریخ تمدن بوسجین زنده خواهد بود و خواهد درخشید یاد گرامی و روحش قرین رحمت و امرزش و مغفرت الهی باشد

#بوسجین

# مطلب از وبلاگ ستاره سهیل 701بوسجین