✳️ به امید طلوع احمدی نژادی بالنده تر


سه سال گذشت. روزهای سختی که نوک پیکان تهمت ها و ناسزاها سینه خسته ، بی ریا و پر محبت مردی را هدف قرار داد که سینه اش پناهگاه دل های غمدیده و رنجور بود و تنها گناهش دلسوزی و خدمت به محرومان و مستضعفان .
مردی که قدرت را به سخره گرفت و توجه و نگاه مدیران را از جامعه ی مرفه و غنی بسوی جامعه ی پا برهنه و ضعیف تغییر داد و مناسبات غلط و بی پایه و اساس مدیریتی را بر هم زد.
او بی قرار بود. بی قرار دیدن چهره ی خندان مستضعفان ، بی قرار بوسیدن دستان پینه بسته محرومان ، بی قرار طنین انداز شدن صدای جمهوری اسلامی در جهان، با حنجره ای خسته پر از فریاد سکوت .
اگر چه تن نحیفش از زبان و قلم دوست و دشمن زخمی و رنجور شد ولی سکان کشتی را محکم تا ساحل امن هدایت کرد تا تاریخ در میان بهت همگان نزدیکترین زمان را برای محاکمه او در دادگاه انسانیت برگزیند. اگر چه او از منظر اکثریت شاهدان این ماجرا، پیروز این دادنامه بود ولی می بایست به جرم درد دل نکردن با مردم و نگفتن حقایق پشت صحنه طعنه ها بشنود و جام تهمت و ناسزا را نوش کند و حتی از سیلی جهل دوستان دیروزش هم در امان نباشد و تازیانه ها بخورد. او هیچگاه زبان به گلایه نگشود و برای مردمش از تحریم ها نگفت. نگفت که چگونه با یک سوم فروش نفت دو سال کشور را اداره کرد، نگفت شب هایی که مردم سر راحت بر بالین می گذاشتند او با کدام بودجه یارانه ها را بدون منت به حسابشان می ریخت. چرا که میانه ای با وادادگی و یأس نداشت و نمیخواست از گلایه ها حرف به میان آورد . او حتی ازمردمش گلایه هم نمی کرد ، او توان دیدن نا امیدی مردمش را نداشت. او فقط دلخوش به دیدن لبخند آن پیرمرد روستایی و زاغه نشین بود و با همین لبخند همه تلخی ها را از یاد می برد. او سیبل شد تا تیرها بر پیکره ی بی گناه مردمانش فرود نیاید.
او اعتقاد راسخ داشت که « به فضل الهی با همراهی این ملت بزرگ از این پیچ و گردنه ی حساس هم عبور خواهیم کرد»
این ها بخش کوچکی از این رنج نامه ای بود که بر احمدی نژاد گذشت.احمدی نژاد کیست و آیا با این وجود او هنوز تشنه خدمت به محرومین است؟و آیا احمدی نژاد ۹۲ همان احمدی نژاد ۹۵ است؟
بسیاری از مردم امروز دلتنگ احمدی نژادند.ولی شاید نمیدانند احمدی نژاد ۹۵ چه تفاوتی با احمدی نژاد ۹۲ خواهد داشت.
او در حق طلبی و عدالتخواهی سربازی بی مانند برای این نظام است.او انسانی خود ساخته و سرمایه ای عظیم است که خلقت و ظهور سیاسی فردی چون او ، تا سال ها دور از ذهن به نظر می رسد. او یک فرد نیست ، یک اندیشه است. نام این اندیشه ، احمدی نژاد است. اما شاید سوال بسیاری این باشد که آیا این اندیشه در طول این سه سال توانسته است در کوران این بد اخلاقی ها و کج فهمی ها، همان احمدی نژاد مطلوب سال ۹۲ باقی بماند؟
باید گفت که احمدی نژاد سال ۹۵ نه تنها احمدی نژاد ۹۲ نیست بلکه در مسیر رشد جامعه ی امروز جهانی رشد کرده است. او احمدی نژادی است برای دردهای امروز جهان.
او بسیار ولایی تر ، با تجربه تر، پخته تر، دلسوزتر، و درد کشیده تر از احمدی نژاد ۹۲ است.او برای هر روزمان حرف نو و جدید برای گفتن دارد.
او انسانی است که در زمان خودش زندگی نمی کند . در هنگامه طلوع خورشید به غروبش هم می اندیشد. او آینده را می بیبند و با زمان متعالی تر می شود و از گذشته همواره عبور می کند.
اگر امروز رسالتش را تبیین مبانی فکری و عملی امام روح الله می داند ،چون همچون مقتدایش احساس خطر کرده است. چون عده ای نفوذی می خواهند امام (ره)را در گذشته نگهدارند.رشد و تعالی سیره امام(ره) را متوقف سازند . اگر امام (ره) و مبانی نورانیش را در گذشته نگهدارند ، آغاز فصل تحریف امام(ره) هم فرا می رسد. عده ای می خواهند امام (ره) در گذشته بماند تا امروز با قرائت خود مبانیش را تفسیر کنند.و هر روز حکایتی تحریف شده از وی در کتاب خاطره ها ثبت کنند تا فرداها ، مخاطبان مبانی امام (ره) را آنگونه مرور کنند که آنها امروز انشایش کرده اند. اینان همان منحرفین واقعیند. تحریف کنندگان واقعی سیره و اندیشه امام (ره).
ما همه در وجود خود یک احمدی نژاد داریم. احمدی نژاد را فقط بخاطر خاطرات خوبش مرور نکنیم ، با او زندگی کنیم. ما به دنبال احمدی نژادی بالنده هستیم.
احمدی نژادی که برای دردهای روز جهان نسخه ای تازه در آستین دارد و هرگز تاریخ مصرفش به پایان نمی رسد. احمدی نژاد ۹۶ یک احمدی نژاد نو است ، با راه حل های نو . به امید طلوع احمدی نژادی بالنده تر در بهار ۹۶